Udar mózgu i życie po nim – Dekalog Udarowca

Prawie równo rok po udarze, w naszym życiu miał miejsce bardzo emocjonujący moment. Podczas przesiadania się z pozycji siedzącej z powrotem do wózka, lewa, sparaliżowana strona ciała Udarowca, dostała niekontrolowanych skurczy mięśni, chory nic nie mówił, na dłuższą chwilę przestał oddychać, a wzrok był tępo wpatrzony w dal. Kontakt z chorym przez ten moment był niemożliwy.

Nie muszę dodawać że my również byliśmy sparaliżowani strachem. Aby uniknąć urazów będących wynikiem bezwładnego osunięcia się chorego, podtrzymałem go w pasie i posadziłem na sobie. Oddech wrócił dopiero po prawie minucie, nie zaprzestawałem prób nawiązania kontaktu z Udarowcem, zapweniając go że jesteśmy obok i że jest bezpieczny. Chwilę później powróciła mowa i przytomność umysłu, a jak się okazało, chory słyszał wszystko co do niego mówiliśmy.

Personel wezwanej karetki pogotowia, stwierdził prawdopodobieństwo padaczki po udarze mózgu, która, jak się okazało, bardzo często występuje właśnie w okresie roku, po udarze. Po wizycie na dyżurującym oddziale neurologii miejscowego szpitala i przypisaniu leku Tegretol, powróciliśmy do domu tego samego wieczora.

Anna Pokryszko-Dragan i Małgorzata Bilińska z Katedry i Kliniki Neurologii Akademii Medycznej we Wrocławiu piszą:

“U ok. 65% chorych na padaczkę stwierdza się padaczkę idiopatyczną (kryptogenną), natomiast u pozostałych 35% znana jest przyczyna tych napadów. W 13–15% przypadków podłożem napadów jest naczyniopochodne uszkodzenie mózgu. Jest to najczęstsza przyczyna napadów padaczkowych u osób powyżej 50 rż. (zwłaszcza w krajach uprzemysłowionych; w krajach rozwijających się jest to uraz głowy) [1, 2]. Pierwsze opisy padaczki jako powikłania udaru mózgu pojawiły się w II połowie XIX wieku, w pracach Jacksona, a następnie u Gowersa (epilepsia post-hemiplegica) [3].

Napady padaczkowe spowodowane naczyniopochodnym uszkodzeniem mózgu mogą wystąpić w trakcie udaru mózgu lub bezpośrednio po jego dokonaniu (tzw. napady wczesne). Mogą także pojawić się jako późne powikłanie udaru, po upływie kilku tygodni lub miesięcy.

Napady wczesne obserwuje się u 2,5–5,7% chorych z udarem mózgu. Najczęściej występują w ciągu pierwszych 3 dni po incydencie udarowym. U 40% osób jest to pojedynczy napad padaczkowy, u 60% stwierdza się 2 lub więcej napadów [4, 5]. Przy niejednoznacznym obrazie klinicznym wystąpienie napadu padaczkowego może skłaniać do weryfikacji rozpoznania i różnicowania naczyniopochodnego uszkodzenia mózgu z procesem zapalnym lub ekspansywnym [6].

Pojęcie padaczki poudarowej odnosi się przede wszystkim do napadów późnych, tzn. występujących (i powtarzających się) po upływie co najmniej 14 dni od dokonania się udaru. Prawdopodobieństwo pojawienia się tego typu napadów wynosi 5% w ciągu pierwszego roku po udarze i 1–2% w każdym kolejnym roku; przy czym padaczkę poudarową przeważnie rozpoznaje się w ciągu pierwszych 2 lat po udarze [2, 9].”

Nasz strach podczas tej sytuacji byłby dużo mniejszy, gdybyśmy wcześniej wiedzieli o możliwości wystąpienia padaczki “poudarowej”. Ważne okazały się ciągłe werbalne próby nawiązania kontaktu w krytycznym momencie jego utraty, oraz zapewnienie poczucia bezpieczeństwa.

Dodaj post do:

written by Marcin Kowalik \\ tags: lek, padaczka, padaczka po udarowa, padaczka po udarze mózgu, paraliż, powikłania, praca, tegretol, udar