Gazeta.pl: Trudniej o rehabilitację dla pacjentów po udarze mózgu

udar mozgu

Źródło: Trudniej o rehabilitację dla pacjentów po udarze mózgu

Dodaj post do:

Szpital Rehabilitacyjny Barska

udar mozgu

Mamy przyjemność poinformować o otwarciu we Włocławku Szpitala Rehabilitacyjnego Barska. Szpital, jako wysokospecjalistyczna placówka medyczna,  oferuje kompleksowe usługi leczniczo-rehabilitacyjne. Zapewniamy leczenie w oddziale szpitalnym oraz zabiegi rehabilitacyjne w systemie ambulatoryjnym pod nadzorem lekarzy i opieką wykwalifikowanego personelu.

W Szpitalu znajduje się oddział szpitalny z 20 łóżkami. Do dyspozycji pacjentów są pokoje 1 lub 2-osobowe, wyposażone w łazienkę dostosowaną dla osób niepełnosprawnych, telewizor, łącze internetowe i klimatyzację. W ramach pobytu: opieka lekarsko-pielęgniarska, rehabilitacja prowadzona przez najlepszych fizjoterapeutów, wszystkie zabiegi z bazy zabiegowej szpitala (również w pokoju chorego), wyżywienie zgodne z zaleceniami dietetycznymi i preferencjami pacjenta.

Szpital Rehabilitacyjny Barska zapewnia leczenie pacjentów ze schorzeniami:

- neurologicznymi (udary mózgu, SM, choroba Parkinsona)

- ortopedycznymi

- neurochirurgicznymi (dyskopatie)

- zaburzeń krążenia obwodowego:

- obrzęk limfatyczny, żylaki kończyn, stan po mastektomii

Oraz:

- stany po wypadkach komunikacyjnych

- urazy sportowe (medycyna sportowa)

- zespoły bólowe różnego pochodzenia

- porażenia nerwów

- nerwobóle

- RZS i ZZSK

Ponadto:

- prowadzimy rehabilitację mowy

- udzielamy porad psychologicznych

- oferujemy odnowę biologiczną pod nadzorem lekarza

Szpital Rehabilitacyjny Barska realizuje usługi medyczne w ramach ubezpieczenia medycznego firm Allianz, Signal Iduna i Lux Med.

Szpital Rehabilitacyjny Barska jest dogodnie położony dla Pacjentów spoza Włocławka: 1 godzina od Torunia, 1,5 godziny od Bydgoszczy, 2 godziny od Warszawy, 2,5 godziny od Poznania.

Więcej informacji www.barska.pl

Adres:

NZOZ Specjalistyczny Szpital Rehabilitacyjny Barska Sp. z o.o.

ul. Barska 13

87-800 Włocławek

Rejestracja i informacje tel.  54 233 40 50

Dodaj post do:

Wpływ wieku na skuteczność rehabilitacji osób po udarze mózgu

udar mozgu

Pracując z pacjentami po udarze mózgu zawsze nasuwało mi się pytanie: „jak ich wiek wpływa na skuteczność rehabilitacji”? Z badań przeprowadzonych w latach 2002-2003 na klinicznym Oddziale Rehabilitacji Szpitala Wojewódzkiego Nr 2 w Rzeszowie wynika, że rehabilitacja była skuteczna we wszystkich grupach wiekowych.

Najlepsze rezultaty otrzymano w zakresie sprawności ogólnej, która obejmuje stan psychiczny, komunikowanie się z otoczeniem, wydolność układu krążenia, czynność zwieraczy i stan funkcjonalny. Największa poprawa wystąpiła w najmłodszej grupie wiekowej (do 49 roku życia), lecz osoby te mają największe problemy psychosocjalne w tym zerwanie więzów z partnerem lub brak pracy. W pozostałych grupach również zauważono postęp, a chorzy w wieku 60-69 lat uzyskali nawet lepsze wyniki usprawniania niż ci w wieku 50-59 lat. Wyniki badań jednoznacznie wskazują na celowość prowadzenia rehabilitacji u osób starszych, a zaawansowany wiek nie może być przeciwwskazaniem do leczenia.

Ważny jest jednak stan zdrowia pacjenta przed udarem mózgu, gdyż od osoby, która chodziła wcześniej o kuli nie można oczekiwać, że po udarze odrzuci tę pomoc.

Daniel Kawka
Rehabilitacja Bielsko-Biała

Literatura:

1.      Carrero L.: Usprawnianie po udarze mózgu. Wyd. II, Kraków, Elipsa-Jaim, 2004.

2.      Kwolek A.: Postępy w leczeniu i rehabilitacji osób po udarze niedokrwiennym mózgu. Rehabilitacja Medyczna, 2002, Tom 6, nr 1, s. 9-22

3.      Przysada G., Kwolek A., Mazur A.: Wpływ wybranych czynników na efekty rehabilitacji   u chorych po udarze mózgu. Rehabilitacja Medyczna 2007, Tom 11, nr 3, s. 29-37.

Dodaj post do:

Program rehabilitacji leczniczej od ZUS

udar mozgu

Dodaj post do:

Rehabilitacja w praktyce: Locked-in syndrome – zespół zamknięcia

udar mozgu

Zainteresowałem się zespołem zamknięcia (locked-in syndrome) po obejrzeniu filmu „Motyl i skafander”. Film powstał na podstawie ksiązki „Skafander i motyl”, której autorem jest Jean Dominique Bauby, francuski dziennikarz, w latach 1991-1995 redaktor czasopisma Elle.
W zespole zamknięcia (nazywanym inaczej śpiączką rzekomą lub jasną oraz stanem deaferentacji) chorzy mają zachowaną świadomość, nie są jednak zdolni do wykonywania żadnych ruchów spontanicznych z wyjątkiem ruchów powiek i gałek ocznych. Spowodowane jest  to uszkodzeniem w obrębie pnia mózgu. Jedynym sposobem ich komunikacji ze światem zewnętrznym jest mruganie, gdyż nie są zdolni do wydawania jakichkolwiek dźwięków. Zespół zamknięcia należy różnicować ze stanem wegetatywnym w którym pacjent jest nieświadomy i wyróżnia się jedynie fazy snu i otwartych oczu, a wiąże się to z uszkodzeniem wyższych struktur mózgowia.

Rokowanie nie jest pomyślne – pacjenci o niepowikłanym przebiegu choroby przeżywają kilka lat, w przypadku bardziej skomplikowanego przebiegu umierają najczęściej w fazie ostrej. Rzadko zdarza się powrót zdolności motorycznych mięśni.
Do głównych przyczyn zespołu zamknięcia zalicza się udar mózgu i uraz okolic potylicy lub górnego odcinka kręgosłupa szyjnego.
Jak donosi magazyn New Scientist naukowcy z Uniwersytetu w Bostonie są bliscy przekształcenia myśli pacjenta z locked-in syndrome na słowa. Chcą tego dokonać dzięki elektrodom wszczepionym do mózgu chorego, które mają za zadanie wykryć sygnały generowane przez obszary związane z mową a następnie zostaną one doprowadzone do syntezatora mowy. Istnieje jednak ryzyko związane z umieszczeniem ciała obcego w mózgu, czyli elektrod. Na bezpieczne wprowadzenie tego typu urządzeń do standardowej terapii musimy jeszcze poczekać, wyniki badań napawają jednak optymizmem.

Daniel Kawka
www.neoreh.pl

Literatura:

1.    Leon-Carrion J., van Eeckhout P., Dopminiquez-Morales M. del R. i wsp.: The locked in syndrome: a syndrome for a therapy. Brain INJ. 2002, 16 (7), s. 571-582.
2.    Podemski R.J.: Kompendium neurologii. Gdańsk: Via Medica, 2008, s. 145.
3.    Szyrocka-Szwed K., Wajgt A., Dudzic M.: Zespół zamknięcia – opis przypadku. Udar mózgu 2003, tom 5, nr 1, s. 13-16.

Dodaj post do:

Rehabilitacja w praktyce: Modelowanie mózgu – Terapia Wymuszona Koniecznością

udar mozgu

W chwili obecnej najczęściej stosowanymi metodami fizjoterapeutycznymi stosowanymi w przypadku udaru mózgu są NeuroDevelopmental Treatment (NDT) – Bobath, oraz Proprioceptive Neuromuscular Facilitation (PNF). Coraz większą popularność zdobywa jednak również Terapia Wymuszona Koniecznością (ang.: Constrained Induced Movement Therapy), która jest znakomitym uzupełnieniem wyżej wymienionych technik.

TWK jest metodą bazującą na zjawisku plastyczności uszkodzonego mózgu. Zdolności plastyczne dojrzałego mózgu to zjawisko odkryte niedawno. Jeszcze w latach 70. XX wieku dominował pogląd, że po zakończeniu okresu plastyczności rozwojowej ośrodkowy układ nerwowy nie posiada możliwości do reorganizacji funkcjonalnej.

Teraz już wiadomo, że uszkodzenie czuciowego bądź ruchowego homunculusa (reprezentacja poszczególnych części ciała w korze mózgowej) nie musi się wiązać z trwałym kalectwem, a zmiany w mapach korowych można wywołać również u ludzi zdrowych, co możemy osiągnąć dzięki treningowi czuciowo-ruchowemu. Plastyczność zależna jest też od częstości i sposobu używania określonej części ciała, stąd też w literaturze medycznej natrafić można na angielski termin „use-dependent plasticity”.

TWK swoje podstawy wzięła z badań przeprowadzonych na małpach, którym zniesiono czucie somatyczne poprzez przecięcie korzeni nerwowych (deaferentacja) w jednej kończynie górnej. Małpy na początku próbowały używać niedowładnej kończyny, lecz po licznych niepowodzeniach zniechęcały się. Prowadziło to do powstania „zespołu wyuczonego nieużywania”. Zaczęto wtedy zachęcać zwierzęta do używania łapy gorszej przez unieruchomienie na temblaku zdrowej kończyny. Zauważono, że małpy przełamały zniechęcenie i powróciły do prób wykorzystania niedowładnej kończyny.

U pacjentów po udarze mózgu „zespół wyuczonego nieużywania” związany jest z niezrozumieniem choroby, szokiem depresją lub wygórowanymi wymaganiami terapeuty. Chory odczuwa niechęć do rehabilitacji. Do tego stanu rzeczy przyczynić się może nieświadomie również rodzina pacjenta, która zachęca do używania kończyny sprawniejszej. Jednak dzięki wyżej wymienionym badaniom na małpach stwierdzono, że możliwa jest reorganizacja kortykalna związana z efektem TWK.

Regularne powtarzanie trudnej czynności powoduje powiększenie korowej reprezentacji dla części ciała, która w tym uczestniczy. Zaobserwowane to zostało między innymi u muzyków grających na gitarze, u których reprezentacja korowa dla palców lewej ręki została powiększona. Omawiana technika wpływa w większym stopniu na używanie przez osobę niepełnosprawną kończyny górnej niedowładnej, Terapia Wymuszona Koniecznością doprowadza więc do zmian w strukturach mózgu dzięki praktykowaniu funkcji w codziennych czynnościach.

Daniel Kawka
www.neoreh.pl

Na podstawie:
1.    Kossut M.: Neuroplastyczność (w:) Grabowska A. (red.), Górska T. (red.), Zagrodzka J. (red.): Mózg           a zachowanie. Wyd. III, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 590-613.
2.    Mind Reading with Functional MRI. [Online], [dostęp: 2008-04-02]. Dostępny w World Wide Web: http://www.technologyreview.com/Biotech/20380/
3.    Taub E.: Constraint-induced movement therapy and massed practices / response. Stroke 2000, nr 31, s. 986-998.

Dodaj post do:

Ankieta: Proszę podać rodzaj szpitala, w którym jest/był leczony chory.

udar mozgu

Dodaj post do:

Przyjemna muzyka pomaga poprawić widzenie

udar mozgu

Słuchanie przyjemnej muzyki może pomóc w przywracaniu prawidłowego widzenia pacjentom po udarze mózgu – informuje pismo “Proceedings of the National Academy of Sciences”.

Nawet u 60 procent osób po udarze mózgu mogą występować problemy z widzeniem. Pojawiają się trudności ze śledzeniem obiektów, które w polu widzenia poruszają się po stronie przeciwnej do lokalizacji uszkodzenia w mózgu spowodowanego przez udar.

W ekstremalnych przypadkach pacjenci golą tylko połowę twarzy albo zjadają potrawy tylko z prawej połowy talerza. Przyczyną zaburzeń jest uszkodzenia obszarów mózgu mających krytyczne znaczenie dla integracji widzenia, uwagi i działania, a nie obszarów odpowiadających za samo widzenie.

Naukowcy z Imperial College w Londynie sugerują, że muzyka może pomóc w radzeniu sobie z tym problemem. Trojgu pacjentów nawet czterokrotnie łatwiej przychodziło wykonywanie zadań (rozpoznawanie kształtów i kolorów), gdy słuchali muzyki która im odpowiadała (w porównaniu z nie lubianą muzyką oraz z ciszą).

Zdaniem naukowców, pozytywne emocje związane z przyjemną muzyką ułatwiają przetwarzanie informacji w mózgu. Wyniki badań mózgu wydają się to potwierdzać. PMW
PAP – Nauka w Polsce

Dodaj post do:

Botoks pomaga chorym po udarze

udar mozgu

Gdy w końcu nauczyła się wstawać ze swojego wózka, jej wykrzywiona lewa noga miała tzw. końską stopę, typową dla wielu ofiar uszkodzeń mózgu. Corso stawiała kroki paluchem do dołu [z powodu podeszwowego zgięcia stopy – przyp. Onet] i walczyła, żeby się nie przewrócić.

Dziś, dzięki zastrzykom z toksyny botulinowej raz na trzy miesiące, Corso mówi: – Jestem całkowicie odmieniona: prowadzę samochód, zajmuję się wolontariatem, biorę udział w zajęciach plastycznych.

Jej palce również się rozluźniły – tak, że manikiurzystka mogła jej pomalować paznokcie na czerwono.

Toksyna botulinowa, wygładzacz zmarszczek najlepiej znany pod nazwą handlową jako Botox, ma wiele zastosowań medycznych – niektóre oficjalne i niektóre poza formalnymi wskazaniami. Pomaga ofiarom dystonii [mimowolne ruchy, które powodują skręcanie i wyginanie różnych części ciała – przyp. Onet] odzyskać kontrolę nad kurczącymi się mięśniami; aktorom – poradzić sobie z  nadmierną potliwością z powodu tremy; a dzieciom z deformacjami stopy (tzw. stopą końsko-szpotawą) uniknąć operacji.

U ofiar udaru ciągle stosuje się ją poza wskazaniami – co oznacza, że nie została ona zaaprobowana w tym celu przez amerykańską Agencję ds. Leków i Żywności (Food and Drug Administration – FDA). Ale terapia ta jest tak powszechnie akceptowana, że Medicare [amerykański system ubezpieczenia społecznego – przyp. Onet] oraz inni ubezpieczyciele zazwyczaj refundują jej zastosowanie.

Pomimo to, tylko 5 procent pacjentów po udarze mózgu, którzy mogliby odnieść korzyści z jej użycia, kiedykolwiek ją otrzymało, mówi dr David M. Simpson, neurolog z Mount Sinai Medical Center w Nowym Jorku i czołowy badacz nad toksyną botulinową.

Lekarze opieki podstawowej nadzorujący domy opieki często nic o niej nie wiedzą, mówi. Względnie niewielu lekarzy potrafi ją wstrzykiwać – zastrzyki trzeba wykonywać znacznie głębiej niż w dermatologii w celu usunięcia bruzd na czole. A większość neurologów ma w zwyczaju przepisywać leki zmniejszające napięcie mięśniowe, takie jak tizanidyna i baklofen, które są lekami doustnymi i niedrogimi, ale powodują senność i osłabiają wszystkie mięśnie ciała, nie tylko ten, który wymaga leczenia.

Sześćdziesięciosześcioletnia Corso nigdy nie dowiedziała się o tej terapii od swojego pierwszego neurologa, którego nazywa ”dr Złe Wieści”, ponieważ oznajmił jej rodzinie, że Corso umrze i nieustannie powtarzał jej, że nigdy nie będzie chodzić. – Usłyszałam o tej metodzie od doktora Maxa Gomeza w NBC – wyjaśnia. To wtedy udała się do centrum medycznego w Nowym Jorku.

W Mount Sinai na sali z rozległym widokiem na Manhattan, Simpson stoi za dwoma ramionami oddzielonymi od ciała i zamocowanymi na ruchomych stawach. Jedno wygląda blado, ale jest umięśnione i pokryte śladami ukłuć. Drugie jest jasno czerwone i składa się wyłącznie z mięśni – to model anatomiczny z usuniętą skórą i tkanką tłuszczową.

Simpson, który otrzymuje fundusze od trzech producentów toksyny botulinowej – firmy Allergan, która robi Botox; firmy Solstice Neurosciences produkującej Myobloc oraz Merz Pharmaceuticals, która wytwarza preparat o nazwie Xeomin – szkoli gości centrum w znajdowaniu najtrudniej położonych mięśni, takich jak zginacz krótki kciuka, który wygina kciuk, czy mięsień nawrotny czworoboczny, który odpowiada za nawracanie przedramienia.

Gumowe ramiona mają czujniki, które piszczą, gdy koniuszek jego igły dociera do właściwego mięśnia. Ludzkie ramiona oczywiście nie piszczą, ale zaledwie godzinę wcześniej Simpson demonstrował odmianę tej technologii na Corso.

Tuż przed wbiciem pierwszej igły Corso wyjawiła gościom, co sądzi o technice elektromiografii [badanie czynności elektrycznej mięśni – przyp. Onet], którą nazywa ”żądłem”. – Różnica jest taka, jak między mężczyzną a chłopcem – mówi mierząca 1,52 metra Corso.

Strzykawka jest połączona z elektrycznym stymulatorem, który dwa razy na sekundę wysyła prąd o natężeniu najwyżej dziesiątej części ampera. Gdy Simpson uważa, że wkłuł się we właściwy mięsień, włącza stymulator. Jeśli w tej samej chwili właściwy palec zaczyna się zginać, wie, że trafił dobrze i naciska tłok. Jeśli nie, wyjmuje igłę i próbuje jeszcze raz.

Simpson powtórzył to kilka razy na ramieniu Corso, a następnie na jej nodze. Pacjentka przyznaje, że w ciągu 45 minut, jej stopa zaczęła bardziej równomiernie stąpać po podłodze.

Toksyna botulinowa nie może przywrócić sprawności mięśni, jeśli udar zniszczył kontrolujący je obszar mózgu. Ale pacjenci wyglądają i czują się lepiej, a często łatwiej im się ubierać, trzymać różne rzeczy oraz myć się.

Dr Mark Hallett, szef oddziału zajmującego się kontrolą ruchu w National Institute of Neurological Disorders and Stroke (Narodowym Instytucie Schorzeń Neurologicznych i Udaru) przyznaje, że korzysta zarówno z elektromiografii jak i z ultradźwięków), gdy wstrzykuje botoks pacjentom.

- Wielu specjalistów uważa, że jeśli dotrze się dość blisko to w zupełności wystarczy – mówi Hallett. – Nie zgadzam się z tym. Myślę, że warto upewnić się, że dotarłeś do właściwego miejsca.

Corso uważa podobnie. Przez krótki okres czasu odwiedzała innego neurologa bliżej jej domu w Fort Salonga na Long Island, który wstrzykiwał toksynę botulinową, ale nie wspomagał się elektromiografią.

To nie działało tak dobrze, twierdzi. Teraz przyjaciel podwozi ją do granic Nowego Jorku, gdzie Corso wynajmuje samochód wiozący ją do szpitala.

- To daleka droga z Long Island, ale warta zachodu – mówi.

Źródło: Onet.pl

Dodaj post do:

Płatek – centrum rehabilitacyjno-ortopedyczne. Rehabilitacja Szczecin.

udar mozgu

ZAOPATRZENIE ORTOPEDYCZNE

PRZEDMIOTY PIONIZUJĄCE

BALKONIKI

PODPÓRKI

LASKI

WÓZKI INWALIDZKIE

WÓZKI INWALIDZKIE DZIECIĘCE

WÓZKI ELEKTRYCZNE !!! NOWOŚĆ !!!

SKUTERY !!! NOWOŚĆ !!!

PRZYRZĄDY TOALETOWE, PODNOŚNIKI

ARTYKUŁY PRZECIWODLEŻYNOWE

SIEDZIBA GŁÓWNA

ul. Niemierzyńska 11

71-436 Szczecin

tel. 91 453 99 01

fax 91 453 99 01

e-mail: ortopedia@platek.pl

I ODDZIAŁ

al. Powstańców Wielkopolskich 33
(II piętro, pokój 11)

71-711 Szczecin

tel. 91 433 13 65

tel. kom. 0 501 794 795

Dodaj post do: