|
Jun 23
|
|
Jun 19
|
|
Jun 10
|
|
Jul 27
|
Pod redakcją naukową Jerzego Rottermunda i Anny Klinik, przy współudziale Sylwii Wrony nakładem Oficyny Wydawniczej „Impuls“ z Krakowa, w roku 2005 została wydana bardzo atrakcyjna dla wszystkich związanych z tematami rehabilitacji książka.
Stosunkowo młoda dziedzina – jaką jest współczesna rehabilitacja – rozwija się w wielu kierunkach stale poszerza zakres swego działania. Łączy ona wiele nauk w sobie, nauk, które są podporządkowane jednemu celowi, jakim jest odzyskanie zdrowia przez chorego. O tym czy rehabilitacja się powiedzie decyduje wiele czynników, a zakrojone na dużą skalę wieloprofilowe badania zwiększają wiedzę medyczną, pedagogiczną i psychologiczną w zakresie funkcjonowania organizmu człowieka.
„Wielowymiarowość procesu rehabilitacji i objęcie nim aspektów biologiczno-medycznych, etyczno-moralnych, psychologiczno-pedagogicznych jest bardzo szerokim zagadnieniem. Ta rozległa wiedza została rozproszona w wielu monografiach i specjalistycznych pismach, co stwarza duże ustrudnienie dla terapeutów chcących poznawać nowe techniki postępowania z osobami niepełnosprawnymi.“
Wybrane rozdziały książki:
Zespół rehabilitacyjny. Specifyczne oraz niespecyficzne cele i zadania.
Fizjoterapia w domach pomocy społecznej.
Wychowanie zdrowotne wobec niepełnosprawności.
Promocja zdrowia a niepełnosprawność.
Seks po urazach rdzenia kręgowego.
Postawy społeczne wobec osób niepełnosprawnych.
Techniki parateatralne w procesie rewalidacji osób z niepełnosprawniścią intelektualną.
Czas wolny w procesie rehabilitacji osób niepełnosprawnych.
W procesie rehabilitacji osób niepełnosprawnych istotne jest respektowanie właściwości indywidualnych jednostki, a działania pedagogiczne należy dostosować do realiów życia. Wskazane jest więc czerpanie inspiracji z różnych obszarów pedagogiki, które wypracowały własne koncepcje teoretyczne, obydowane założeniami metodycznymi. Przesłanie dla rehabilitacji osób niepełnosprawnych może wywodzić się także z teorii pedagogiki społecznej i pedagogiki opiekuńczej.
Zagospodarowanie czasu wolnego może wyznaczyć cel i nadać sens życiu osób niepełnosprawnych, być nagrodą po trudnych i obciążających zadaniach dnia codziennego oraz mobilizować do dalszego wysiłku.










Komentarze