May 04

W Stanach Zjednoczonych jest ponad 5 milionów osób które przetrwały udar mózgu.

Wielu ocalałych musi radzić sobie z bólem spowodowanym udarami. W wielu przypadkach, ból jest znakiem że ich ciało doznało pewnego rodzaju urazu. Jednak nie zawsze jest to jedyny powód. Czasami, po uszkodzeniu mózgu w skutku udaru, normalny dotak może być bolesny. W innych przypadkach ból jest postrzegany jako wynik namięcia mięśni lub słabości. Udarowiec może odczuwać kilka rodzajów bólu. Kluczem do rozwiązania problemu, jest odgadnięcie co powoduje ból i jak można go wyeliminować.

Rodzaje bólu towarzyszące choremu po udarze:
- ból łagodny, średni lub intensywny,
- ciągły lub „obecny / nieobecny“
- występujący w niektórych lub we wszystkich partiach ciała dotkniętych przez udar,
- odczuwany w twarzy, ramieniu, nodze lub torsie,
- swędzenie, pieczenie, kłucie lub rwanie

Ból miejscowy

Miejscowy ból po udarze mózgu, zwykle odczuwany jest w stawach. Zwykle jego obecność spowodowana jest niezwykłym umiejscowieniem stawu w wyniku napięcia mięśni lub sztywnienia, częstego w przypadku udaru. Zwykle taki rodzaj bólu jest obserwowany w ramieniu.

Ból pochodzenia centralnego

Ból centralny jest stały zmienny lub ciężki i często jego natężenie nasila się poprzez dotyk lub ruch, emocje czy zmiany w temperaturze. Warto o tym pamiętać, na przykład przygotowując kąpiel, lub temperaturę otoczenia w którym znajduje się chory po udarze.

Ból zwykle jest odczuwany w części ciała, zazwyczaj ramieniu lub w nodze. Na ogół jest to strona ciała dotknięta udarem. Często ból centralny nie jest odczuwalny przez kilka tygodni lub miesięcy po udarze.
Ból pochodzenia centralnego jest tworzony w mózgu jako wynik udaru. Nie pochodzi od uszkodzonych zakończeń nerwowych.

Zwykle, ciało wysyła normalne informacje do mózgu, w odpowiedzi na dotyk, ciepło, zimno i inne bodźce.
Jednak móg nie rozpoznaje odpowiednio tych sygnałów. Zamiast tego, odbiera nawet najmniejsze wrażenia czuciowe na skórze, jako wyjątkowo bolesne.

Udarowcy z bólem pochodzenia centralnego mogą:
- odbierać bezboleśnie ukłucie, ciepło lub zimno,
- odbierać normalny dotyk jako nieprzyjemny lub bolesny,
- odczuwać więcej bólu w sytuacjach emocjonalnych, w trakcie ruchu,

Chroniczny ból pochodzenia centralnego może spowodować:
- zaprzestania używania części ciała w których pojawia się ból,
- osłabienia mięśni,
- nadużycia leków, depresji, wzrostu uzależnienia od członków rodziny.

Na pytanie “Jak radzić sobie z bólem po udarze mózgu?” postaramy się odpowiedzieć w następnym wpisie.

written by Marcin Kowalik \\ tags: , , , , , , , , ,

Apr 28

Jako męski potomek Udarowca, już teraz mocno zacząłem się zastanawiać, jakie czynniki wpłynęły na udar, i co zrobić aby nie wystąpił on u mnie w przyszłości.

Lek. Mateusz Śpiewak I Katedra i Klinika Kardiologii Akademii Medycznej w Warszawie i Kierownik Kliniki: prof. dr hab. Grzegorz Opolski piszą:

“Światowa Organizacja Zdrowia (WHO): udar mózgu to nagle występujące zaburzenie czynności mózgu, trwające dłużej niż 24 godziny i spowodowane wyłącznie przez przyczyny naczyniowe, czyli związane z przepływem mózgowym krwi.

Około 80% udarów ma charakter niedokrwienny. Resztę stanowią krwotoki śródmózgowe (15%) i podpajęczynówkowe (5%). Udar stanowi trzecią, po chorobach serca i nowotworach przyczynę zgonu w krajach rozwiniętych oraz jest najczęstszą przyczyną trwałej niepełnosprawności.

Prawdopodobieństwo wystąpienia udaru mózgu znacząco zwiększa się przy występowaniu czynników ryzyka. Poprzez ich ograniczenie można efektywnie zapobiegać zachorowaniu, a także nawrotowi choroby. By skutecznie walczyć należy najpierw dobrze poznać wroga, czyli najważniejsze czynniki ryzyka.

Nadciśnienie tętnicze jest najczęściej występującym i najlepiej poddającym się leczeniu czynnikiem ryzyka udaru mózgu. W Polsce około 8,5 miliona osób ma nadciśnienie tętnicze, przy czym zaledwie część wie o tym, a jeszcze mniejsza liczba osób skutecznie je leczy. Obniżenie ciśnienia tętniczego o zaledwie 5-6 mmHg (milimetrów słupa rtęci – jednostka, którą mierzy się ciśnienie tętnicze) powoduje spadek częstości udarów aż o 40%! Przykład ten pokazuje, jak wiele można uczynić poprzez skuteczną profilaktykę. Zbyt wysokie ciśnienie tętnicze nie jest najczęściej odczuwane przez pacjentów i przez długi czas może nie powodować żadnych dolegliwości (do czasu, aż rozwiną się jego powikłania i następstwa). Dlatego też każda osoba powinna mieć regularnie mierzone ciśnienie tętnicze.

Palenie tytoniu jest niezależnym czynnikiem ryzyka udaru niedokrwiennego zarówno u mężczyzn, jak i kobiet. Ryzyko to zależy od liczby wypalanych papierosów i może być nawet
6 razy większe w porównaniu z osobami niepalącymi. Rośnie ono jeszcze bardziej u kobiet, które palą i stosują pigułki antykoncepcyjne lub hormonalną terapię zastępczą. W badaniach naukowych stwierdzono, że rezygnacja z palenia powodowała zmniejszenie ryzyka udaru niedokrwiennego o 50%.

Cukrzyca jest uznanym czynnikiem ryzyka udaru niedokrwiennego. Leczenie cukrzycy nie powoduje całkowitej likwidacji ryzyka, ale skutecznie może ograniczyć występowanie powikłań. Należy pamiętać, że prawidłowo leczona cukrzyca (tak zwana wyrównana cukrzyca) to nie tylko prawidłowy poziom glukozy (cukru) we krwi, ale też prawidłowe ciśnienie tętnicze i poziomy cholesterolu.

Wysoki poziom cholesterolu jest silnym czynnikiem ryzyka chorób serca, przez co zwiększa ryzyko udaru mózgu. Badania pokazują, że wysoki poziom LDL cholesterolu („zły” cholesterol) zwiększa ryzyko udaru u osób z chorobą wieńcową, czy też przebytym udarem mózgu. Działania mające na celu jego obniżenie mają więc szczególnie duże znaczenie u osób wysokiego ryzyka.

Nadmierne spożycie alkoholu jest czynnikiem ryzyka udaru krwotocznego. Nadmierne spożycie oznacza więcej niż jeden drink dziennie u kobiet i więcej niż dwa – u mężczyzn.

Brak regularnego wysiłku fizycznego może prowadzić do otyłości, wzrostu ryzyka wystąpienia cukrzycy, wyższego ciśnienia tętniczego i poziomu cholesterolu. Pól godziny dziennie aktywności fizycznej przez większość dni w tygodniu skutecznie redukuje ryzyko chorób układu krążenia.

Ważnymi chorobami zwiększającymi prawdopodobieństwo wystąpienia udaru mózgu są choroby serca, a wśród nich choroba wieńcowa i zawał serca, niewydolność serca i migotanie przedsionków. Migotanie przedsionków to zaburzenie rytmu (arytmia), w którym przedsionki serca nie kurczą się właściwie. Sprzyja to powstawaniu skrzeplin krwi, które mogą następnie z prądem krwi dotrzeć do mózgu i zablokować przepływ krwi („zapchać tętnicę”). Istnieją metody pozwalające albo na przerwanie migotania przedsionków (likwidację arytmii) lub podawaniu leków zapobiegających powstawaniu skrzeplin. Takie postępowanie pozwala na zmniejszenie ryzyka udaru aż o 80%!

Nie tylko choroby serca, ale również choroby tętnic zwiększają ryzyko udaru. Miażdżyca może prowadzić do stopniowego zwężania tętnicy szyjnej (największej tętnicy doprowadzającej krew do mózgu), aż do całkowitego jej zamknięcia. Duże zwężenia tętnicy szyjnej oraz te, które powodują objawy neurologiczne wymagają leczenia (najczęściej operacyjnego) zmniejszającego ryzyko niedokrwienia mózgu.

Wszystkie wymienione stany należą do tak zwanych modyfikowanych czynników ryzyka, czyli takich, na które mamy silny wpływ i których działanie możemy zmniejszyć, a nawet zlikwidować. Niestety istnieją też czynniki ryzyka, na które nie mamy wpływu. Wzrastający wiek (więcej udarów u osób starszych), płeć męska (mężczyźni bardziej zagrożeni udarem), czynniki genetyczne (większe ryzyko, jeśli matka, ojciec, siostra lub brat mieli udar), przebyty udar lub zawał serca należą do tzw. niemodyfikowalnych czynników ryzyka. Te osoby powinny szczególnie dbać o prawidłowe ciśnienie i wartości cholesterolu, odpowiednią ilość ruchu, rzucenie palenia papierosów i co najwyżej umiarkowane spożycie alkoholu.”

Wiecej na ten temat: http://www.pamietajosercu.pl

written by Marcin Kowalik \\ tags: , , , , , , , , , , , , ,

Apr 25

Obecnie nasz chory po udarze, jest jak to nazywamy “mózgowo w dobrym stanie”. Co to oznacza? Jest to stan, w którym zachowana jest świadomość, chory poznaje nasz, kojarzy fakty, wie gdzie się znajduje, zna swoją sytuację. Ogólnie mówiąc – ma w miarę dobry kontakt z rzeczywistością. Pamięć długotrwała obecnie jest dobra, natomiast pamiętanie daty, dnia tygodnia i faktów z ostatnich kilkunastu miesięcy (od momentu udaru) jest trudne, jeżeli nie powiedzieć niemożliwe.

Długo zastanawiałem się, co zrobić, aby poprawiać kondycję umysłową chorego po udarze, jego pamięć i ogólne samopoczucie. W momencie jak zaczęły docierać do mnie z Internetu sygnały, o osobach starszych lub niepełnosprawnych, szczęśliwie korzystających z konsoli Nintendo Wii, oczywiście od razu pomyślałem o zakupie konsoli dla naszego Udarowca. Za jakiś czas podzielę się z Wami swoimi spostrzeżeniami. Póki co, poszedłem tropem Scrabble.

Musimy pamiętać, że chory po udarze, często ma pogorszony wzrok, z jednej strony, ograniczone pole widzenia, a jeden temat rozmowy lub jedno zajęcie szybko go nuży. Sesje gry nie mogą więc być za długie na początku, a wszystkie przedmioty muszą znajdować się w polu widzenia, tuż przed chorym.

Na starcie, proponuję mocno uprościć reguły, nawet do tego stopnia, aby jedynie mieć pretekst, do ustawiania słów na planszy. Myślę że ważna jest powtarzalność czynności, reguł, oraz duża dawka cierpliwości. Nie przejmujcie się tym że Udarowiec czasami się “zawiesi”, zamyśli lub będzie patrzył w planszę. Pomóżcie, spytajcie jakie słowo próbuje ułożyć, jakich liter szuka.

Nasz start jest trudny, ale widzimy poprawę.
Zupełnie innym tematem jest czytanie po udarze mózgu, ale do tego powrócimy w innym wpisie.

Rehabilitacja szczecin

written by Marcin Kowalik \\ tags: , , , , , , , , , , , , , ,